Rozdział 16

Było po drugiej. Po przekroczeniu drzwi, Patrycja poszła prosto do łazienki. Była zmęczona i postanowiła wziąć gorącą kąpiel. Napełniła wannę i powoli zaczęła rozpinać sukienkę. Chwilę później relaksowała się w ciepłej wodzie. Rozmyślała o imprezie, Danielu i Michale. Zerknęła na zegar, który wisiał obok wejścia. ,,Już trzecia?'' - Zdziwiła się. Szybko wyszła i spuściła wodę. Ubrała szlafrok i ruszyła w kierunku swojego pokoju. Delikatnie otworzyła drzwi, aby nie obudzić taty. Gdy była już w łóżku, pomyślała jeszcze o Michale, po czym zasnęła.

Obudził ją zapach, dochodzący z kuchni. Była ósma trzydzieści. Wstała i poszła tam. Przy kuchence stał ojciec, a obok na talerzu leżały naleśniki. 

- O, witaj Patrycjo. Jak tam po imprezie? - Powiedział, uśmiechając się i podając porcję racuszków.

- Dobrze, dziękuję. - Odparła, siadając przy stole i polewając naleśniki syropem klonowym.

- To się cieszę. O której wróciłaś?

- Hmm.. Około drugiej. - Odpowiedziała, zajadając się plackami.- Są pyszne, tato.

- Dzięki, robiłem je z myślą o Tobie. 

Po śniadaniu, dziewczyna postanowiła zadzwonić do koleżanek i zaprosić je do siebie.

- Cześć Olka! Co tam?

- Siemka Patka, no nic nowego, a u Ciebie?

- No właśnie, o tym chce pogadać. Wpadniesz do mnie?

- Będę o dziesiątej. Do zobaczenia.

- Pa.

Rozłączyła się i wykręciła numer do Alicji.

- Słucham? - Patrycja usłyszała głos mężczyzny.

- Przepraszam, czy mogę poprosić Alicję?

- Alicji nie ma w domu. Żegnam.

,,To dziwne, Ala zawsze miała telefon przy sobie'' - pomyślała i wybrała następny numer. Przycisnęła słuchawkę do ucha i czekała. Sygnał wydłużał się w nieskończoność. Po chwili ktoś odebrał.

- Hej Pati!

- Monia? Myślałam że już nikt nie odbierze.

- Oj, przepraszam, ale telefon miałam w torebce i wiesz.

- Tak, tak, wiem. - Powiedziała uśmiechając się do komórki. - Chciałam Cię zapytać, czy masz trochę wolnego czasu.

- Dla Ciebie zawsze znajdę, a o co chodzi?

- Mogłabyś wpaść do mnie?

- Okej, ale dopiero po dziesiątej. Na razie ogarniam pokój.

- Dobrze, no to do zobaczyska! 

- Buźka.

,,Ja też muszę tu trochę posprzątać'' - Pomyślała, patrząc na biurko i podłogę.

Szybko ubrała się i poszła po odkurzacz. Było po dziewiątej. ,,Jeszcze tylko pościelić łóżko'' - Uśmiechnęła się w myślach. Siedem minut później, usłyszała dzwonek do drzwi..